Going vegan: het verdriet en de frustratie die ik nu voel...

Veganisme en religie/spiritualiteit. Filosofie. En andere onderwerpen mbt veganisme.

Moderators: Morality, Martine, Rorrim

Plaats reactie
Gebruikersavatar
G.Evergreen
Berichten: 2
Lid geworden op: vr dec 13, 2019 14:50
Leefwijze: veganist

Going vegan: het verdriet en de frustratie die ik nu voel...

Bericht door G.Evergreen »

Hoi lieve mensen!

Ik ben nieuw op dit forum, heb me zojuist in het andere topic voorgesteld.

Sinds een jaar ben ik de overgang aan het maken van vegetarier naar veganist. Het voelt voor mij écht goed, maar ik loop in mijn directe omgeving tegen veel onbegrip aan en dat vind ik erg lastig... eerst zal ik jullie maar even een 'korte' samenvatting geven over hoe ik op het punt gekomen ben waar ik nu ben. Ik moet echt even mijn verhaal kwijt....

Ik ben opgegroeid in een boeren omgeving en heb als kind altijd meegeholpen tussen de schapen en koeien op de boerderijen in de buurt. Dit deed ik toen altijd puur uit liefde voor de dieren, me niet bewust van het leed wat zich allemaal afspeeld achter gesloten deuren. Het leed wat ik wél mee kreeg, werd door de boeren en de omgeving natuurlijk 'goedgepraat' en ik heb me dus heel lang niet beseft wat het grotere plaatje was. Sinds mijn pubertijd kamp ik met een chronische depressie, wat het voor mij moeilijk maakte aandacht te geven aan andere dingen dan alleen maar de dag door komen. Dit heeft helaas jaren geduurd, maar gelukkig heb ik ruim een jaar geleden een doorbraak gehad en gaat het sinds die tijd echt VEEL beter met me. Doordat ik eindelijk ruimte in mijn hoofd kreeg om me te richten op andere aspecten in mijn leven ipv alleen omgaan met de depressie, heb ik vrij snel daarna besloten echt vegetarier te worden (ik at al niet veel vlees, maar gezien mijn situatie en gemakszucht was het tot dan toe voor mij nog niet haalbaar om dit echt door te zetten). Binnen een paar maanden besloot ik de overgang te gaan maken naar veganistisch leven. De overstap voelde niet meer dan logisch; ik wist al dat de bio industrie wat betreft bijvoorbeeld eieren en melk geen haar beter is dan de vleesindustrie, dus het was voor mij alleen maar vanzelfsprekend om deze overstap te gaan maken. Ook dit voelde echt goed, ik heb echt het gevoel dat ik iets nuttigs die voor de wereld en goed ben voor mijn eigen lijf!

Nu heb ik een paar dagen geleden met een vriendin en mijn vriend de documentaire 'dominion' gekeken op youtube. Ik wilde hem 'graag' zelf zien zodat ik weet wat ik kan aanraden aan mensen die niet weten wat er in slachthuizen e.d. gebeurd maar hier wel meer over willen leren. Mijn vriend en deze vriendin wilden hem meekijken omdat ze daar zelf ook geen idee van hadden. beiden zijn flexitarier en stonden open voor deze docu. 2 uur en HEEL veel tranen later was de docu afgelopen, we waren er allemaal stil van. Voor mij was dit echt een bevestiging dat ik de goede keuze heb gemaakt. Wat me een beetje verbaasde was dat mijn vriend en deze vriendin alleen zeiden; ik weet niet of ik nooit meer vlees eet, maar ik ga er wel nog meer op letten. Begrijp me niet verkeerd, ik ben HEEL blij dat ze al meer doen dan 95 % van de mensen die ik ken, maar het voelde voor mij ook zo krom dat je die pure horror kunt zien, er dikke tranen om kunt laten en daarna gelijk kunt zeggen dat je vlees toch niet echt wilt laten liggen. ik doe heel erg mijn best om begripvol te zijn, maar ik heb hier toch erg moeite mee merk ik....

Daarna vertelde ik mijn moeder een beetje over de docu, zonder teveel in detail te treden, want ik weet dat ze daar niet echt tegen kan. Mijn ouders eten wat minder vlees en elke woensdag, als mijn vriend en ik bij hun gaan eten, kookt mama vegetarisch. Wederom ben ik hier enorm dankbaar voor! Te gek dat ze deze stappen al gezet hebben! Helaas, toen ik vertelde dat ik na het zien van deze docu toch echt geen dierlijke producten door de keel kon krijgen, werd mama bijna boos. Wat was dat toch weer veel extra gedoe en moeite voor haar om helemaal 'dierloos' te moeten gaan koken voor mij, kon ik nou echt geen uitzonderingen maken hier en daar?? Ook toen ik voorstelde om op deze dagen samen te gaan koken, zodat ik haar kon leren over vegan eten en hoe makkelijk vegan koken eigenlijk is, was ze amper overtuigd. Ik bezorgde haar vooral een hoop meer werk...
Ook hier had ik enorm moeite mee... Melk gebruikt ze al niet omdat ik lactose intollerant ben, dus eigenlijk is het enige wat ze hoeft te veranderen dat ze niet overal een kg kaas op gooit en iets bewuster op de labels kijkt. Vooral met mijn hulp zou dat toch juist een leuke, leerzame ervaring zijn?? Ik stelde voor om een klein stukje van de documentaire samen te kijken, zodat ze beter zou begrijpen waarom ik deze keuze maak en ik het er écht moeilijk mee heb om toch steeds die 'uitzonderingen' te maken. Het antwoord was ABSOLUUT NEE, ze wilde het niet weten. Wilde het niet zien...

Ik voel me nu behoorlijk verdrietig en gefrustreerd dat het voor velen zo moeilijk is om te begrijpen waar ik vandaan kom. Niemand wil zien wat er allemaal gebeurd voordat het eten op hun bord ligt, maar ze willen dan ook niet gewoon accepteren dat ik nu eenmaal andere principes heb. Ik zal nooit iemand dwingen om vegan te eten, leven of iets te kijken of doen wat ze niet willen, maar dan is een beetje begrip in return toch niet zó veel gevraagd??

Hebben jullie hier ervaring mee, hoe gaan jullie hiermee om? tips en tricks, alles is welkom! Ik vind het fijn om het hier eens met iemand over te hebben die me niet aankijkt alsof ze vuur zien branden!

Veel liefs, Geertje
:cat:

Gebruikersavatar
@rno
Berichten: 452
Lid geworden op: wo mei 26, 2010 6:54
Leefwijze: veganist

Re: Going vegan: het verdriet en de frustratie die ik nu voel...

Bericht door @rno »

Mogelijk moet je omgeving wennen aan het idee. Ze moet het verwerken. Teveel informatie kan negatief werken.

Probeer wel consequent te zijn, dus niet toegeven. Zodra je maar een beetje toegeeft, dan verlies je terrein en wordt dit tegen je gebruikt.

Vraag eventueel wat er gekookt gaat worden en biedt alternatieven. Neem ze bijvoorbeeld mee. Er is best smakelijke vegan kaas te koop.
En je kan natuurlijk ook vegan burgers meenemen.
Een alternatief voor ei weet ik zo gauw niet. Maar op het internet zijn die vast wel te vinden.
Zodra je vega wordt, moet je een strijd voeren met je smaak en met je sociale omgeving. De meeste mensen op dit forum hebben die strijd gewonnen.

Gebruikersavatar
Mogenblue
Berichten: 306
Lid geworden op: wo okt 07, 2015 10:25
Leefwijze: flexanist
Locatie: Amsterdam
Contacteer:

Re: Going vegan: het verdriet en de frustratie die ik nu voel...

Bericht door Mogenblue »

De mensen in jouw directe omgeving hebben óók recht op jouw liefde. Dat hoeft niet alleen voorbehouden te blijven voor de dieren. Ondanks de zichtbare beperkingen zoals hun, in jouw ogen, zichtbaar wordende ongevoeligheid voor het leed van dieren hebben ze toch recht op jouw liefde.

Het is de kunst om te begrijpen en niet te oordelen. Maar om te begrijpen moet je de mensen in het juiste perspectief kunnen zien. Daarvoor heb je kennis en inzicht nodig. Dat inzicht gaat verder dan je normaal gesproken in het dagelijkse leven kunt zien. Daar moet je boeken voor lezen.
Maar je hoeft je heus niet weg te cijferen omwille van de lieve vrede. Je mag er zijn zoals je bent. Jij hebt ook je beperkingen.

Je hebt een langdurige depressie achter de rug dus daarom kan het moeilijk zijn om zomaar liefde en begrip op te brengen voor de mensen om je heen met hun duidelijk zichtbaar wordende tekortkomingen. Dat hoef je ook echt niet zomaar in een keer te gaan doen. Dit is jouw leven en dit zijn de dingen die jij kunt gaan ontwikkelen. Jij hebt ook tijd nodig om te leren.

Ik heb zelf grote moeite met mijn leven gehad toen ik in de dertig was. Ik had een burn-out gehad en mijn leven was op een dood punt aangekomen. Ik kon me echt niet meer voorstellen wat ik hier nog te doen had. Iemand heeft mij toen gewezen op de boeken van Jozef Rulof. Dat was het grote keerpunt in mijn leven. Door die boeken ben ik gaan begrijpen wie ik ben, wat ik hier doe en hoe ik verder moet.

Door die boeken heb ik begrepen dat wij allemaal een weg hebben af te leggen op deze planeet en dat deze planeet een onderdeel is van een veel grotere weg door het universum. Wij zijn hier nog niet eens op de helft van onze evolutie. Maar we hebben al wel heel veel planeten overwonnen en achter ons gelaten. Onze kosmische reis is begonnen op een andere planeet in het universum. Niet op aarde.
Op deze planeet wordt ons stoffelijke lichaam verder vervolmaakt en hier maken wij ook de overgang van het onbewuste denken en voelen naar het bewuste denken en voelen. Het is op deze planeet dat wij ons de menselijke liefde eigenmaken. Deze liefde moet zich verder ontwikkelen naar liefde voor al het leven, naar een universele liefde.

Iedereen heeft die weg te gaan en daar zijn duizenden en duizenden incarnaties voor nodig. Er zijn geen uitzonderingen en niemand krijgt iets voor niks. We zullen het allemaal zelf moeten doen. Dat doen wij door te werken aan onszelf. Door ons bewust te worden van ons denken en voelen en door stap voor stap onze lagere karaktertrekken af te leggen en ons een hoger voelen en denken aan te leren. Door de duisternis in onze ziel te overwinnen.

We hebben dus een geestelijk en een stoffelijk lichaam. Het geestelijke lichaam is eeuwig, het stoffelijke lichaam dat je nu hebt is tijdelijk.
Het stoffelijke lichaam is nodig om aan je geestelijke lichaam te werken. Je geestelijke lichaam wint aan licht en kracht door jezelf liefde eigen te maken en te leren geven in plaats van te nemen.
Op aarde wordt je stoflichaam gevoed door de warmte en het licht van de zon en door wat de aarde je geeft aan eten en drinken en aardse ervaringen. Dat helpt je om aan je geestelijke lichaam te werken.

Zonder het stoflichaam zou je geestelijke lichaam in duisternis zijn en dan zou het veel moeilijker zijn om jezelf licht en liefde eigen te maken omdat het dan allemaal helemaal uit jezelf zou moeten komen. Het kan wel, maar dat is veel moeilijker. Doordat je vast zit aan je stoflichaam wordt je geholpen met het licht en de warmte van de zon en het voedsel en de natuur van de aarde. Je leert hier ook door de ervaringen met andere mensen waar je mee omgaat. Het helpt je om bewust te worden van het voelen en denken van jezelf en dat van anderen.

Door al die ervaringen over vele levens heen wordt de mens langzaamaan bewust van zijn voelen en denken en gaat zich dan het hogere denken en voelen eigen maken. Op een gegeven moment is de evolutie hier voltooid. Dan heeft de aarde ons niets meer te geven en dan komen we hier ook niet meer terug. Dan gaan wij verder in het geestelijke leven en maken wij ons gereed voor het leven op andere planeten in het universum. Dat leven is totaal anders als hier op aarde omdat daar iedereen bewust is en het aardse denken en voelen zoals we dat hier kennen allang hebben afgelegd.

Zo zie ik dat. Ik ben mij bewust van mijn beperkingen. Ik heb ook nog een lange weg te gaan. Maar door deze inzichten ben ik beter in staat om mijn emoties te beheersen. Ik ben beter in staat om mijn mond te houden in plaats van boos te worden. Ik begrijp nu beter hoe ik naar mijn medemens en naar mijzelf moet kijken.

:hippy:

:govegan:
-Frits
Chocola en wijn, dat is het leven van een veganist...

Morality
Moderator
Berichten: 199
Lid geworden op: za dec 27, 2014 10:33
Leefwijze: veganist

Re: Going vegan: het verdriet en de frustratie die ik nu voel...

Bericht door Morality »

:welcome: Geertje,

Onbegrip is inderdaad erg lastig om mee om te gaan. Ik ben blij dat het sinds ruim een jaar beter met je gaat en dat de overstap naar veganisme goed voelde. Ik heb soms ook dat ik denk bepaalde mensen vrij goed te begrijpen, maar dat ze vervolgens een keuze maken (of niet maken) waarvan ik niet begrijp dat ze die maken. Die 'onbegrijpelijke' keuzes worden soms lang in stand gehouden (mogelijk staan ze er ook niet voor open om die keuzes ongedaan te maken). Als je iemand niet kunt overtuigen om een bepaalde goede keuze te maken (mogelijk staan ze wel open voor andere goede keuzes waar velen niet voor open staan), dan kun je voor die keuze mogelijk beter iemand anders proberen te overtuigen.

Je dankbaarheid voor de stappen die ze al hebben gezet vind ik bewonderenswaardig, dat is soms erg moeilijk, wanneer je zou willen dat ze nog meer stappen zouden zetten. Helaas wordt veganisme vaak als irritant gezien. Het is een last voor hen dat je niet bent zoals zij. Iedereen is anders en dit (veganisme) is belangrijk voor jou. Anderen vinden ook dingen belangrijk en zouden het fijn vinden als je daar rekening mee houdt. Mijn ouders vinden mij soms ook lastig, maar dit is zo belangrijk voor mij dat dierlijke producten eten door mij nooit overwogen zal worden. Dat maakt het niet makkelijker voor mijn ouders, maar wel duidelijk. Net als producten die onbetaalbaar duur zijn of die ingrediënten bevatten waar je allergisch voor bent, 'bestaan' de dierlijke producten in de winkel niet voor mij. Het is niet zo dat ik niet wil dat mijn moeder een nieuw recept kan uitproberen, één van de ingrediënten is voor mij simpelweg geen optie (misschien is er een alternatief). Als je met iemand die hoogtevrees heeft naar een pretpark gaat, dan houd je daar ook rekening mee.

Deels zullen ze aan je moeten wennen, het is ook lastig om er mee om te gaan als mensen veranderen. Wat je het beste kunt doen is lastig om aan te geven, iedere situatie is anders en het lijkt erop dat je al rekening met hen probeert te houden in de manier waarop je met hen over veganisme communiceert (je zal daar waarschijnlijk ook nog beter in worden met meer ervaring). Houd in ieder geval vast aan het goed met hen proberen om te gaan terwijl je ook probeert om goed voor de dieren te leven, beiden wil je niet verliezen (dat maakt het ook zo moeilijk). Zowel onder veganisten als onder niet-veganisten zullen mensen verschillend op je reageren (iedereen is anders). Je kunt daarom het beste zelf kijken welke adviezen je nuttig vindt, dus heb ik een aantal adviezen op dit forum opgezocht:
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=8&t=11727
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=11440
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10372
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10355
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10338
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10320
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10279
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10268
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10266
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=7&t=10251
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10218
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=8&t=10217
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=7&t=10180
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=10155
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=7&t=10057
https://forum.veganisme.org/viewtopic.php?f=6&t=8205&start=3840

Je kunt de beste adviezen (voor jou) daaruit verzamelen en op de namen klikken van de personen die de adviezen op dit forum hebben geplaatst (misschien zijn andere adviezen/berichten van hen ook nuttig voor je). Nieuwe berichten leveren vaak ook extra reacties op. Als de tips/tricks die we geven net niet zijn wat je zoekt, dan kan een extra bericht met specifiekere vragen soms helpen om andere soorten reacties te krijgen.

Plaats reactie