Planten leven ook

Heeft u algemene vragen op het gebied van veganisme?

Moderators: Morality, Martine, Rorrim

Plaats reactie
Starsurprise
Berichten: 673
Lid geworden op: zo jun 05, 2005 13:56
Leefwijze: flexanist

Bericht door Starsurprise » ma jun 13, 2005 20:38

Ik ga binnenkort met mijn zus in een huis wonen en zij eet vlees
ik vind het walgelijk en ik respecteer het zeker niet dat ze vlees eet
maar ik heb het er gewoon niet over met haar
wordt namelijk gek van die eeuwige discussie over wel/niet vlees eten hier thuis
die discussies leiden altijd tot ruzie, waar ik de enige bent die er zo over denkt
en met mijn zus heb ik nog best een goeie band, dus ik heb geen zin om dat te vergooien, soms vind ik het wel moeilijk maar wat doe ik eraan

Dat is ook heel begrijpelijk, het is je zus.
Familie blijft familie, maar een partner, die alle dierenleed al heeft gezien, en toch niet wenst na te denken, is toch iets anders.
Iemand die er werkelijk geen reet omgeeft kan onmogelijk je vriend zijn.
Maar dat wil dan weer niet zeggen dat ie op alle andere vlakken verkeerd is.
Helemaal afkeuren klopt dan ook weer niet.

Gast

Bericht door Gast » ma jun 13, 2005 21:22

Starsurprise schreef:Dat is ook heel begrijpelijk, het is je zus.
Familie blijft familie, maar een partner, die alle dierenleed al heeft gezien, en toch niet wenst na te denken, is toch iets anders.
Iemand die er werkelijk geen reet omgeeft kan onmogelijk je vriend zijn.
Maar dat wil dan weer niet zeggen dat ie op alle andere vlakken verkeerd is. Helemaal afkeuren klopt dan ook weer niet.
Je hebt toch net zo goed de keuze om familie de rug toe te keren als je het totaal niet met hen zou kunnen vinden? Familie blijft 'officieel' wel familie, maar als je het niet als zodanig voelt, ze niet ervaart als 'familie' dan zie ik niet in waarom het 'anders' zou (moeten) zijn. Gelukkig is dat voor Distilde niet het geval.

Maar uiteindelijk lijkt het me toch dat het draait om hetgeen waar een relatie op gebaseerd is en niet of iemand nu wel of geen familie is. Dat lijkt me op zichzelf staand in ieder geval geen reden voor een sterke, hechte band. Uiteindelijk ligt de essentie dus in hetgeen je voor elkaar betekent. Liefde, warmte en vertrouwen bijvoorbeeld, en dat zal bij familie (mits er een goede band is) net zo goed een rol spelen als bij een partner, zij het in een andere gedaante, een andere verschijning.

Je familie kan ook "al het dierenleed al gezien hebben en er toch niet over na willen denken (danwel er geen conclusies voor zichzelf aan willen verbinden)", dan blijven ze wel 'familie', maar wat heb je eraan op dat gebied? Het kwetst je net zo goed lijkt me, en ook voor de dieren zal het niet uitmaken "of het familie van je is of niet".

Starsurprise
Berichten: 673
Lid geworden op: zo jun 05, 2005 13:56
Leefwijze: flexanist

Bericht door Starsurprise » di jun 14, 2005 22:24

Je hebt toch net zo goed de keuze om familie de rug toe te keren als je het totaal niet met hen zou kunnen vinden?

Daar heb je ook helemaal gelijk in, ik heb ooit wel eens tegen mijn vader gezegd(die ook Vega is) als jij het ooit in je donder krijgt om kippen te gaan slachten dan distanciëer ik mij van je.
Maar dan heb je het ook over een cruciaal punt(doorslaggevend)

En ik persoonlijk zal er jaren voor blijven vechten als het om mijn familie zou gaan, maar als het te lang zal duren, en men dus geen respect en begrip voor dieren opbrengt zal ik ook hen de rug toe keren.

Ook hier moet je de zaak iets ruimer gaan bekijken, het bewustwordingsproces duurt bij de 1 iets langer dan bij de ander, met of zonder ruzie.
Ik ben bereid om daar de tijd voor te nemen maar niet voor eeuwig natuurlijk want als iemand hard voor dieren is, laat ik uiteindelijk ook mijn harde kant zien, dan kunnen ze bij mij opdonderen.




Familie blijft 'officieel' wel familie, maar als je het niet als zodanig voelt, ze niet ervaart als 'familie' dan zie ik niet in waarom het 'anders' zou (moeten) zijn. Gelukkig is dat voor Distilde niet het geval.

Ik weet wat je hiermee bedoeld.
Dit is mijn interpretatie ervan.
Je hebt familie, je eigen vlees en bloed.
Het punt is wel, ondanks dat het een deel van jou is, dat het ook maar gewoon mensen zijn, en daar heb je het punt waar het hier om draait, ik noem maar een voorbeeld, bijvoorbeeld verkrachting.
Als je vader je sexueel misbruikt en je hele leven verklooit, dan moet je op een afstandelijke manier naar hem gaan kijken, en je realiseren dat ook al is hij je vader, hij vergooit je hele leven, en dan moet je het woordje papa maar even achterwege laten vind ik, zie je vader in dit geval dan niet als pa, maar als mens, een mens die jou sexueel misbruikt, dat hij je vader is doet er dan niet meer toe.
Ik vind dat dat er niet s mee te maken heeft.

Je vader is in eerste instantie Mens.....dan pas je vader.

Je familie kan ook "al het dierenleed al gezien hebben en er toch niet over na willen denken (danwel er geen conclusies voor zichzelf aan willen verbinden)", dan blijven ze wel 'familie', maar wat heb je eraan op dat gebied? Het kwetst je net zo goed lijkt me, en ook voor de dieren zal het niet uitmaken "of het familie van je is of niet".

Dat zeg ik, waar ligt de grens?
Als mijn vader zelf kippen zou slachten, dan zou ik hem niet eens meer als mijn vader willen zien, ik zou hem uit mijn kop zetten, ik zou hem verafschuwen.
Terwijl papa toch papa is, op andere vlakken bijvoorbeeld, je een kus geven als je naar bed gaat, er bij zijn bij je voorstelling op school, ik probeer er wel even bij te vermelden dat dat allemaal niet zo gemakkelijk zal zijn om hem de zak te geven.
Vooral niet als je jong bent, nog niet bewust bent bijvoorbeeld, het wordt gemakkelijker als je ouder bent en sterk in je schoenen staat.
Dan kun je namelijk gemakkelijker relativeren.

Eduard

Bericht door Eduard » za jun 18, 2005 17:35

Zen schreef:
Eduard schreef:Is je favoriete hobby geloof ik: bij een beschouwing van de appel met peren komen en dan constateren dat de besproken eigenschappen van appels niet gelden voor peren en daaruit de absurde conclusie trekken dat derhalve de gestelde eigenschappen van de appel niet zouden gelden/kloppen. Have I got news for you: je kan geen appels met peren vergelijken!
En dat doe ik dan ook niet, dat maak jij er van, omdat je kennelijk niet wilt inzien hoe je opvattingen en beweringen vol met gaten zitten, en hoe ze al helemaal niet te rijmen zijn met je houding op dit en vele andere fora.
:lol: Ja dat doe je wel. Je weerlegging is niet inhoudelijk maar zoals gewoonlijk een (ad hominem) drogredenering. Ik reageerde op jou bewering over het respecteren van menselijke vleeseters en legde uit wat in mijn belevingswereld de betekenis van respect in dat geval is. Daarop denk je mijn mening als onlogisch af te kunnen schilderen door mijn redenering door te trekken naar het respecteren van (gedomesticeerde) dieren. Echter ik legde uit wat voor mij het respecteren van de vleesetende medemens betekent en niet over wat voor mij het respecteren van mijn mededieren betekent. Daar zit voor mij namelijk een verschil en dus ja in mijn belevingswereld zijn dat appels en peren. Je zou eens moeten proberen te begrijpen wat een ander bedoelt...

Respect voor mijn mededieren betekent i.m.o. dat ik ze wil behandelen volgens de regels waar ze zelf naar leven en dat zouden de wetten der natuur zijn.
Eduard schreef:Een dier kan je geen ethiek opleggen noch ethisch gedrag van eisen. Mijn reactie gaat over ethiek en de rijkwijdte die deze aan kan/mag nemen tussen mensen onderling. Iets dus wat per definitie niet speelt tussen dieren maar enkel tussen de diersoort mensen onderling.
Dat is wat jij beweert (of eigenlijk, denkt te weten :roll:), ik stel dat het een loze aanname is dat dit enkel geldt voor mensen onderling.
Nee dat is geen loze aanname, dat is mijn werkelijkheid. Ik snap best wel dat dat niet jouw werkelijkheid is, maar als er iets loos is dan is het wel jouw gedachte dat jouw werkelijkheid ook de mijne zou moeten zijn (want dat is de implicatie).

En ja, ik denk te weten dat je van dieren geen ethisch gedrag kan eisen (en dus ook niet kan opleggen). Als jij wat anders daarover denkt te weten hoor ik graag hoe je tot dat waanbeeld komt.
Het opleggen van je eigen wil (die zich laat beïnvloeden door ethische waarden, of een gebrek daaraan zo je wilt) aan dieren is wel degelijk mogelijk en houdt volgens jouw redenering net zo goed in dat dit een vorm van disrespect is.
Nee dat volgt niet uit mijn redenering, maar uit die van jou waar je appels met peren gaat vergelijken. Het opleggen van de wil (waarover nog maar moet blijken wat dat dan precies is) is niet noodzakelijk een ethische handeling.
Eduard schreef:Een dier doden voor eten is een normale handeling gemeten naar de regels waar dieren zelf naar leven. Het is een antropomofistisch waanbeeld te denken dat dieren dit anders zouden willen. Gelukkig hebben dieren deze (geestes) ziekte niet.
Het is een waanbeeld om te denken dat dieren geen behoefte voelen om zichzelf te vrijwaren van het leed dat hen wordt aangedaan.
Dan mag jij me bewijzen dat dieren niet willen leven naar de regels van dce natuur (en niet hetgene wat jij me weer slim in de mond wil leggen maar wat ik niet gezegd heb) en zolang je dat niet kan blijf ik er bij dat het een antropomorfistisch waanbeeld is. Jouw redenatie verondersteld namelijk bij dieren een met mensen vergelijkbaar rationeel proces wat er volgens mij niet is.
Daarbij hoeft de manier waarop andere dieren in de wilde natuur leven, niet bepalend te zijn van de manier waarop de mens leeft.
Nee, dat hoeft niet maar volgens mij zou dat de mens wel op het 'goede' (lees van goed en kwaad waanbeeld ontdane) spoor zetten.
Een mens kan een ethische afweging maken en zo tot een keuze komen, alvorens te handelen.
Goh, dat wist ik nou nog niet...
Het voortdurende spiegelen van de menselijke situatie aan die van dieren in het wild is een drogreden die jij voortdurend hanteert, noem het omgekeerd antropomorfisme. Je miskent de speciale situatie van de menselijke diersoort alleen omdat het niet strookt met hoe jij denkt dat het zou moeten zijn.
Ik zou wel eens willen dat je al je beweringen a.d.h.v. mijn eigen woorden zou willen aantonen, dan zou misschien zelfs jou een keer duidelijk worden hoeveel niet mijn gedachtes en ideeën zijn maar juist enkel gedachts en ideeën die uit jouw brein spruiten en die je vervolgens aan mij toeschrijft. Ik misken de speciale situatie van de menselijk diersoort juist niet. In tegendeel ik bevestig die juist door te stellen dat de mens de enige diersoort is die het spoor van het leven volgens de natuurwetten bijster is en daarvoor in de plaats mensenwetten heeft gecreeëerd a.d.h.v. een waanbeeld over het bestaan van goed en kwaad.
Het valse argument dat jij vaak tegen anderen gebruikt, namelijk dat ze naar jouw idee denken het beter te weten dan "de natuur" geldt kennelijk ook voor jou, afhankelijk van hoe je de natuur beschouwt. Het is dan ook een non-argument wat mij betreft.
Misschien is het dat maar dan moet je dat wel kunnen aantonen met argumentatie. Iets is niet enkel zo omdat jij zegt dat het zo is, zoals je nu doet.
Ik ga liever uit van altruïsme als belangrijkste streven je dit niet erg vindt.
Ik vind het best. Het enige wat ik eigenlijk doe (en wat ik reeds jaren geleden op het forum van NietInDeHaak al deed) is dat dit streven met zichzelf in conflict komt zodra het tot gevolg heeft dat je andere mensen je eigen ethiek op gaat leggen. Blijkbaar was die redenering zo steekhoudend en had ik daarmee de vissers een voldoende 'wapen' in handen had gegeven om de drogredeneringen van Bert Stoop et al. (o.a. een van de moderatoren hier; silent seadragon) bloot te leggen, zodat de dierenrechten voorvechters om het gezicht te redden niets anders over bleef dan het forum te sluiten en te verwijderen.
Eduard schreef:Zoals ik op dit forum ooit al eerder duidelijk en uitvoerig heb betoogd (weet het zo even niet te vinden en het is overigens best mogelijk dat het al door het forumbeheer in zijn/haar censuurgeilheid verwijderd is)...
Uitvoerig ongetwijfeld, maar duidelijk? Aldus wie, jezelf? En dan weer de jouw zo kenmerkende steek onder water naar anderen (in dit geval Forumbeheer) dat het vast wel weer verwijderd zou zijn.
Steek onder water? :? De bewoordingen lijken me duidelijk en rechstreeks genoeg gesteld anders. Volgens mij is het verwijderd ja, net zoals een behoorlijke reeks andere topics/postings uit het filosofische achtertuintje.
En dan vast alleen nog wel omdat het een post van Eduard was...
Als ik op vele forums moet horen dat ik verbannen moet worden om de niet geringe invloed die ik op (o.a. de sfeer) op een forum zou hebben (of die in stemmingmakerij toegeschreven wordt) lijkt me dat nog geeneens zo'n rare gedachte.
Eduard schreef:is de reden dat veganisten in hun ethiek de rijkwijdte van ethisch handelen leggen bij de manier waarop dieren lijden, een specicistische reden als je de maatstaf voor specicisme doortrekt voorbij zijn specicistische grenzen. Onze ervaring van de werkelijkheid en de rol die leed daarin speelt doet de veganist besluiten dat dit beperkt/geminimaliseerd moet worden en dus dieren een duidelijke voorkeursbehandeling mogen genieten boven planten. Echter in wezen is dit een specicistische benadering, niet specicistisch gemeten naar de mens als diersoort, maar gemeten naar het dier als soort organisme. Omdat we ons, nu eenmaal dier zijnde, wél kunnen identificeren met de manier waarop het bewust zijn wordt beleefd door dieren, mogen dieren niet gedood worden, maar planten zijn vogelvrij en dit op specicistische gronden.
Dat komt omdat er geen zekerheden zijn Eduard. Er rest ons niets dan waarschijnlijkheden te volgen. Vanuit ons empathisch vermogen, maar ook vanuit wetenschappelijk oogpunt is het waarschijnlijk (en daarmee meer aannemelijk) dat de manier waarop mensen leed ervaren te vergelijken is met de manier waarop veel andere sentiënte dieren leed ervaren, en dat dit voor planten (maar ook sommige diersoorten) niet opgaat. En planten zijn niet 'vogelvrij' vanwege het feit dat ze planten zijn, maar vanwege de aannemelijkheid voor mensen dat ze niet of minder lijden (vanuit onze beschouwing en ervaring van leed) dan dieren. Daarbij verklaren niet-veganisten zowel planten als dieren 'vogelvrij'; het voorkomen van speciesisme lijkt me toch geen doel op zich, want zekerheden daaromtrent heb je ook niet.
Dan (zie je laatste zin) moet specicisme ook niet als argument gebruikt worden. Doe je dat wel dan kan dat argument ook tegen 'je' gebruikt worden omdat leed als grondslag om (bepaalde) dieren te bevoorrechten boven planten dan ook specicistisch is (van de soort dier t.o.v. de soort plant op basis van een soorteigen eigenschap die dieren wel zouden bezitten en planten niet). En meer beweer ik dan ook niet of probeer ik te beweren; specicisme als argument voor de validiteit van de veganistische ethiek is een tweesnijdend zwaard.
Eduard schreef:Ze lijken zo wijs die veganistische filosofen (of moet ik zeggen sofisten), maar bij nadere beschouwing weten ze eigenlijk ook helemaal niets. Alleen dat durven/willen ze natuurlijk niet bekennen.
Ik heb juist al herhaaldelijk gezegd niets zeker te weten; ik stel ik ga uit van waarschijnlijkheden daar er niets meer is dan dat voor mensen. Dat gezegd, zie ik altruïsme als het hoogst haalbare. Dat betekent voor mij vooral ook, het minimaliseren van onnodig (wederom subjectief, nogal logisch, maar laat ik het er even bij zetten) leed. En jij, Eduard, wat 'weet' jij eigenlijk en hoe zo je dat willen definiëren, het 'weten'?
Ik had het ook niet over jou, betrek nou eens een enkel keertje niet alles op jezelf persoonlijk.
Eduard schreef:Ach ik had het kunnen weten dat je hierover zou mierenneuken. Handelen in de zin die ik bedoel is dat je je fysiek bemoeit met de keuzes van anderen en beschouwen is dat je je hooguit beperkt tot geestelijke bemoeienis met de keuzes van anderen. Dat laatste het liefst in dialoogvorm, maar dat is helaas vaak te veel gevraagd.
Het ging me er om dat je weer eens weinig duidelijk was. Nu je het hier duidelijker stelt ga ik ervanuit dat een beschouwing met de intentie om iemand zichzelf te laten overtuigen van jouw ethische waarden goed te verenigen is met respecteren. Maar op de één of andere manier lijkt me dat nog niet hetzelfde als het 'opleggen' en 'opdringen' van het eigen wereldbeeld, iets waar je steeds maar op hamert, en dan vooral hier. Ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat veel bezoekers op dit forum dit interpreteren als een verwijt en zich sterk afvragen waar dit toch vandaan komt?
Ach, ik ben niet duidelijk, Vegalan is niet duidelijk, jij bent niet duidelijk.... ga toch eens een ander deuntje janken. Ik stel inderdaad dat het opleggen van een ethiek een domme zaak is die meer kapot maakt dan heelt. De geschiedenis geeft me vooralsnog gelijk.
Eduard schreef:Dat staat er lolbroek. Alles is relatief, ook dit gelijk, en is dus gemeten naar de maatstaf die ook veganisten zichzelf (en anderen) aanmeten.
Ah, ik zie het, je bent weer aan het 'spiegelen'... :roll:

Welke spiegel hou je jezelf voor Eduard? :D
Bla, bla, bla, bla...

Gebruikersavatar
Zen
Berichten: 2167
Lid geworden op: za okt 11, 2003 11:26
Leefwijze: veganist
Locatie: Amsterdam Zuid

Bericht door Zen » za jun 18, 2005 19:05

Eduard schreef: :lol: Ja dat doe je wel. Je weerlegging is niet inhoudelijk maar zoals gewoonlijk een (ad hominem) drogredenering. Ik reageerde op jou bewering over het respecteren van menselijke vleeseters en legde uit wat in mijn belevingswereld de betekenis van respect in dat geval is. Daarop denk je mijn mening als onlogisch af te kunnen schilderen door mijn redenering door te trekken naar het respecteren van (gedomesticeerde) dieren. Echter ik legde uit wat voor mij het respecteren van de vleesetende medemens betekent en niet over wat voor mij het respecteren van mijn mededieren betekent. Daar zit voor mij namelijk een verschil en dus ja in mijn belevingswereld zijn dat appels en peren. Je zou eens moeten proberen te begrijpen wat een ander bedoelt...
Wat mij betreft staat het respect (of de mate van respect) voor medemensen niet los van de manier waarop zijzelf omgaan met onze mededieren. Jij maakt, om mij onduidelijke redenen, hier een strikt onderscheid in. En dus vergelijk ik vanuit mijn opvatting geen appels met peren, omdat je niet ondubbelzinnig was in wat je bedoelde. Dat is het verschil, en we zijn het hierover gewoon oneens.
Eduard schreef:Nee dat is geen loze aanname, dat is mijn werkelijkheid. Ik snap best wel dat dat niet jouw werkelijkheid is, maar als er iets loos is dan is het wel jouw gedachte dat jouw werkelijkheid ook de mijne zou moeten zijn (want dat is de implicatie).
Dat is weer een loze aanname, want wat je hierboven schrijft is mijn gedachte helemaal niet. Het is wat jij ervan gemaakt hebt. Ik geef mijn mening, mijn eigen werkelijkheid, net als jij. Wederom oneens dus, daar onze subjectieve werkelijkheden van elkaar verschillen.
Eduard schreef:En ja, ik denk te weten dat je van dieren geen ethisch gedrag kan eisen (en dus ook niet kan opleggen). Als jij wat anders daarover denkt te weten hoor ik graag hoe je tot dat waanbeeld komt.
Wie heeft het gehad over het 'eisen' van ethisch gedrag van dieren? Ik zeer zeker niet in ieder geval. Het is wel iets wat ik van mijzelf en mijn medemensen verwacht (in de vorm van een streven naar altruïsme), omdat ik de speciale situatie van de mens als dier niet misken. Ik zie weinig in het idee dat mensen (in de huidige conditie, het bewustzijn en geweten in ogenschouw nemend) strikt naar 'de natuurwetten' zouden moeten leven, net als elk ander (in het wild levend) dier, maar dan wel de lasten van een ontwaakt bewustzijn en geweten met zich mee zouden moeten dragen...

Eduard schreef: Bla, bla, bla, bla...
Dit vat je eigen post toch aardig samen Ed. Je had de rest naar mijn idee dus wel achterwege kunnen laten... :lol: :wink:

Hoe dan ook, zoals al zo vaak laat je de hele kwestie weer draaien over wat jij bedoelt en 'moeten' anderen jou(w) (intentie) begrijpen. Dit terwijl je maar mijn beleving zelden (of eigenlijk nooit) bereid lijkt te zijn om te proberen zelf een ander te begrijpen. Je maakt liever enkel een ander het verwijt. Wat mij betreft is er voortdurend miscommunicatie tussen ons omdat we beiden teveel gefocused zijn op onze eigen bedoeling ipv die van de ander. Jij legt het probleem echter liever bij een ander neer en dat vind ik jammer. Ik ga er vanuit dat anderen die eerder met jou in 'discussie' zijn gegaan ook deze conclusie hebben getrokken. Hieruit concludeer jij vervolgens weer een bepaalde 'overwinning' (je 'tegenstanders' in het debat moesten uiteindelijk een forum sluiten, zogenaamde vanwege jouw steekhoudende argumentatie) te hebben behaald, daar waar het in mijn ogen toch meer lijkt op een Pyrrusoverwinning.

Edit: ik heb niet overal op gereageerd zoals je ziet, maar dat komt dus omdat ik denk dat we hier op een dood spoor zitten. Ik denk dat we beter elders (in de achtertuin bijvoorbeeld) een nieuw begin kunnen maken om elkaar(s) (intentie) beter te begrijpen. Ik zal daar binnenkort wel een aanzet tot maken.

gebruikergewist

Bericht door gebruikergewist » do jun 30, 2005 8:25

Starsurprise schreef:Nou rest de vraag dus:

Kun je dus je partner eigenlijk respecteren omdat ie vlees eet?

Kun je werkelijk van iemand houden die datgene doet(goedkeurt) wat jij zo verafschuwt?

Ik vind dat peroonlijk hypocriet, een vorm van struisvogelpolitiek.


Als je werkelijk tot de " Kern" van de zaak komt, kun je niet gezamelijk door 1 deur met iemand die het wel goedkeurt.

Daar heb ik ooit eens een keer een discusie over gehad met iemand en ik kreeg de wind van voren.
Diegene is zelf Vegetariër en heeft dus een vleestende vriend.

Daarom vraag ik het hier aan de Veganisten, de radicalen(zo als men ons soms noemt) :roll:

Klopt het wat ik zeg?
Of ben ik dan een vuile trut, die mensen aanvalt die eigenlijk goede bedoelings hebben met betrekking tot dieren?

Ik ben eigenlijk wel nieuwschierig naar jullie mening.
Bovenstaand stukje gaat dus over mij. Ik ben al 23 jaar vegetariër, en sinds kort laat ik ook alle zuivelproducten staan. En ik woon samen met iemand die niet principieel tegen het eten van vlees is. Hij is inmiddels ook semi-vegetariër; thuis eet hij bijna altijd met mij mee, en daar maakt hij ook geen probleem van. Maar hij neemt wel brood met vleeswaren mee naar z'n werk, en als we uit eten gaan neemt hij vlees, en een hele enkele keer ook thuis.

We respecteren elkaars eetgewoontes, hij gaat niet lopen zeuren dat ik vlees moet eten, en ik probeer hem niet te bekeren tot veganisme. Wie ben ik om te bepalen wat iemand wel en niet mag eten? Daarin heeft iedereen een eigen verantwoordelijkheid. En ja, ik zou ook liever verliefd zijn geworden op een vegetariër, maar dat is nu eenmaal niet zo. Dus dan vind ik dat we elkaar het leven zo prettig mogelijk moeten maken, en de ander vooral in hun waarde moeten laten.

En ik zie mensen ook niet als vleeseter, vegetariër of veganist, ik zie ze als mens. En dat wordt door heel wat meer facoren bepaald dan alleen door wat iemand wel of niet eet!

Gebruikersavatar
Zen
Berichten: 2167
Lid geworden op: za okt 11, 2003 11:26
Leefwijze: veganist
Locatie: Amsterdam Zuid

Bericht door Zen » do jun 30, 2005 9:15

Tao schreef:En ik zie mensen ook niet als vleeseter, vegetariër of veganist, ik zie ze als mens. En dat wordt door heel wat meer facoren bepaald dan alleen door wat iemand wel of niet eet!
Helemaal waar Tao, maar bepaalde 'factoren' zullen zwaarder wegen dan andere en sommige kunnen zelfs doorslaggevend zijn. Zoals we al eerder besproken hebben, dit geldt ook voor jou; jij zal ook bepaalde eigenschappen erg belangrijk vinden in een partner. De bewuste keuze om wel of juist geen vlees te eten zegt mij namelijk wel iets over iemands persoonlijkheid dus is het niet vreemd als dit vanuit je gevoel meespeelt hoe je over iemand denkt. Wat nog niet wil zeggen dat ik iemand die bewust wel vlees eet als geheel (het totaalplaatje beschouwend) uitsluit om die reden. Maar in een relatie ligt zoiets (voor mij) toch nog wel wat gevoeliger eb zou ik niet (meer) samen willen zijn met iemand die er bewust voor kiest om bijvoorbeeld vlees te eten.

En het gaat natuurlijk niet om 'wat iemand eet' an sich, dat lijkt namelijk een beetje op een eufemisme naar mijn idee, maar om de bijdrage aan ernstige dierenleed die inherent is aan de keuze om vlees (e.d.) te eten. Maar je bent slim genoeg om dat in te zien, volgens mij.

Starsurprise geeft alleen maar aan hoe zij er vanuit haar beleving over denkt, meer zie ik er niet achter en zou ik er ook niet achter zoeken.

BillieJean

Bericht door BillieJean » di jul 05, 2005 20:47

Nou, Ik ben het er wel mee eens.
En ik streef daarom naar het enkel eten van fruit en noten.

Bruno
Berichten: 17
Lid geworden op: ma mar 17, 2003 23:16

Bericht door Bruno » vr sep 09, 2005 8:25

In de bijbel, het Nieuwe testament dan nog, staat ergens zo een stukje waar gezegd wordt: "niet wat de mond binnengaat, maakt de mens onrein, maar wat de mond buitenkomt" Ik kan het zelf niet mooier bedenken...

Gast

Bericht door Gast » ma okt 24, 2005 8:22

Interessant. Oude thread maar ik moet alles nog lezen.

Ik heb ook eens met iemand gesproken die zei dat als ik me echt met veganisme bezig wilde gaan houden, ik ook geen planten noten en zaden moest eten omdat dat weer voedselbronnen zijn voor insecten, vogels en knaagdieren etc. Veganisten zouden ook de voedselbron van die dieren moeten respecteren.

Als ik daar over nadenk heeft die persoon nog gelijk ook. Maar het niet iets waar ik iets mee kan. Dan zou ik moeten zeggen: ik ben geboren, de eerste jaren heeft mijn moeder me gevoed, daarna heb ik een tijd gegeten zals de meeste mensen dat doen en nu kies ik een ander pad. Wat ik ook doe, ik zal voedselbronnen aanboren die inderdaad ook aan andere dieren toebehoren. Als ik dat niet doe honger ik me uit en ga ik dood. Dat is een keuze die ik niet zal maken.
Ik kies er alleen bewust voor dat ik geen producten wil eten waar andere levende wezens voor hoeven lijden. Dat kan ik nastereven. Ik kan het niet nastreven dat ik een slak op de sla zie zitten en dan besluit de sla maar niet op te eten. De slak zet ik buiten, daar is genoeg groen dat ik niet eet maar de slak wel.

In ieder geval blijft het altijd moeilijk om een overtuiging helemaal rationeel te maken. Er speelt ook gevoel mee.

Verder over partners die wel vlees eten.
Daar willen sommigen liever niets mee te maken hebben.
Maar toen ik mijn echtgenoot leerde kennen at ik nog vlees, hij ook.
Ik ben daar langzamerhand meegestopt. Inmiddels hebben we kinderen samen. Ik ben op een gegeven moment gestopt met koeienmelk en aanverwante producten. Hij eet de toetjes hiervan mee maar drinkt gewoon koeienmelk.
Mijn dochter eet vegetarisch maar vind soja-melk het goorste wat er ooit is uitgevonden. Mijn zoon vindt het heel lekker. Mijn zoon eet ook vegetarische producten en vindt de soja-melk en toetjes heerlijk.

Stel dat ik keuzes moet maken, laat ik dan mijn gezin achter uit overtuiging? Zo simpel werkt dat niet want ik houd van mijn gezin.
Ik leef met verschillende mensen en van mijn gezin mag ik niet eisen dat ze dezelfde overtuiging hebben als ik.
De kids zijn 11 en 13, die moeten zelf nog uitzoeken wat ze willen. Ze zien wat ik wel en niet eet en ik vertel ze ook waarom. dat zullen ze wel ergens opslaan en sommige dingen doen ze wel na. Maar ik zal ze niets door de strot duwen. Net zo min als ik ze ??n geloofsovertuiging door de strot zal duwen.

In huis zijn een aantal pannen van mij en niemand zal daar een ei in bakken of iets met koeienmelk of kaas in bereiden. Ik heb eigen messen en snijplanken. Dit gaat al heeel lang goed.
Dus ik vind dat mensen met verschillende eetgewoonten z??r goed en gezellig met elkaar en naast elkaar kunnen leven.

Zou ik iedere dag de aanval openen dan kan ik natuurlijk ruzie en discussies to in den eeuwigheid krijgen. Maar dat wil ik niet. We praten er over maar het is geen dagelijks agendapunt.

Liz

Plaats reactie